Knallen

Zal je net zien: is het de hele dag rustig gebleven, leg je je hoofd op het kussen en gaat het alarm. Autobrand. Wat je niet al te vaak meemaakt bij aankomst, is dat er vanuit het betreffende voertuig knallen opklinken. Soms wel doffe knallen, maar dat zijn eigenlijk meer ploffen zoals bij een opgeblazen papieren broodzak. Wel, in die straat daar deden de uitslaande vlammen de duistere gevels oplichten, zwarte rook pluimde omhoog, en opeens knalde het heel hard. Gelijk al. Een paar keer achter elkaar zelfs, alsof er met grof geschut geschoten werd, alle kanten op, zo klonk het. Wat was dat nu, moesten we oppassen? Altijd natuurlijk. ‘Er ligt volgens mij vuurwerk in,’ hoorde ik een voorbij lopende agent zeggen. ‘Zou het brandstichting zijn?’ Agenten zijn doorgaans anders gefocust dan brandweerlieden. Als je het mij vraagt, waren het de patronen van de airbags of iets dergelijks, er kwamen ook blauwachtige en witte vlammen uit de voorkant. Ook daar kun je je vraagtekens bij zetten: bedrading of magnesium? Ik houd het op het laatste, maar zeker weten doe ik het niet. De agenten zouden nog iemand laten komen, zeiden ze. Ze vonden het geen reguliere autobrand, ze vermoedden onraad. Afgebrand stond de auto na te roken, de ruiten eruit, de lak op verschillende plekken afgebladerd. Was het brandstichting geweest, of kortsluiting in het dashboard? Voor ons was hij in elk geval uit. En we reden met gepaste snelheid terug naar de kazerne.

Gerelateerde artikelen